สวัสดีค่าาาาาาาา
พาร์ท 3 ที่ห่างหายจากพาร์ท1 และ 2 นานมาก(ๆๆ) มาแล้วค่ะ
5555555555555555555
- วันที่ 15 มีนาคม 2558
วันนี้เป็นวันคอนฯวันที่สอง(วันสุดท้าย)ซึ่งเรามาดูรอบนี้ค่ะ
แต่ก่อนหน้านั้น เราสองคนมีสิ่งที่อยากไปทำก่อนไปคอนฯค่ะ
นั่นคือการไปเซนโซจิ หรือ วัดอาซากุสะนั่นเองค่าา
เราออกเดินทางจากที่พักขึ้นสายเจอาร์สถานี ชินโอคุโบะเจ้าเดิม
มีหนุ่มๆมาส่งขึ้นรถด้วยค่ะ อิ__อิ
เราเปลี่ยนสายไปมาแล้วมาลงที่สถานี Asakusa ค่ะ
แต่ก่อนไปเซนโซจิ พวกเราก็แอบไปแปลงร่างมาก่อนค่ะ
นี่เลยยยยยยยยยยยยยยยยย
555555555555555555555555555555555555
ไหนๆก็มาบ้านเขาเมืองเขาแล้วโน๊ะ ขอหน่อยละกัน
ทำอะไรก็ขอให้สุดค่ะ 5555555
หลังจากนั้นเราก็เดินทางไปที่เซนโซจิค่ะ
ซึ่งไม่ห่างจากที่แต่งตัวของพวกเรามากนัก
ราคาเช่าชุดก็ประมาณ1500บาทไทยค่ะ เช่าได้ถึง 5 โมงเย็นเลยค่ะ
ถ้ายรูปกับโคมนี้ที่ใครๆมาก็ต้องมาถ่ายคู่อ่ะค่ะ
แต่คนเยอะมากไม่สามารถถ่ายคู่ได้เลยจริงๆ
รูปนี้เลยเป็นรูปกลุ่มกับพี่จีนงงๆไปค่ะ 5555
หลังจากเดินเข้ามาด้านในคนก็เยอะมากกกกกกกกกก
ข้างในนี้จะมีพวกของที่ระลึกขายค่ะ
ซึ่งเราสองคนไม่ได้อะไรกลับมาเลยค่ะ หมดตัวแล้วค่ะ
*ร้องไห้แรง*
ก็เดินถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆค่ะ เวลาไม่ได้มีมากเพราะจะต้องกลับห้องไปทำผมใหม่ก่อน
ที่ร้านเค้าเก็บผมให้แบบเรียบแปร่เลยค่ะ
T________________________T
ทางนี้จะเป็นทางหลังของเซนโซจิแล้วค่ะ
มีร้านขายของกินเยอะมากๆๆ
ไอศกรีมไรพวกนี้ก็มีค่ะ น่ากินสุดพลัง T^T
รูปนี้คือก่อนมาเปลี่ยนชุดกลับค่ะ
จะแปลงร่างกลับแล้วค่ะ 5555555
หลังจากนั้นพวกเราไปที่ร้านราเม็ง
(ซั่งไม่รู้ว่าชื่อดังมั้ย แต่พี่จงมากินค่ะ เรามาติ่งเราต้องมาตามรอย!!!555)
และด้วยนิสัยติ่งทั่วไปค่ะ
งานถ่ายรูปกับป้ายร้านต้องมาาาาาาาาาาาาาา
พอเค้าไปในร้านก็รอคิวค่ะ
คนที่มาวันนั้นส่วนใหญ่ก็เป็นชายนี่เวิลด์
(อิฉันสัมผัสได้ค่ะ)
ที่นั่งในร้านก็เป็นห้องแบบมีประตูปิดค่ะ
ค่อนข้างไพรเวทจริงๆค่ะ
และนี่คือเมนูที่สั่งวันนั้นค่าาาาาาาาาาา
จริงๆไม่รู้เลยนะคะว่าคืออะไร กินตามพี่จงเขาแหละค่ะ
ชีวิตติ่ง 55555555555555555555555
รสชาติพอใช้ได้ค่ะ ไม่จัดจ้านอะไรมากตามสไตล์อาหารญี่ปุ่น
เห็นแบบนี้สองคนกินนะคะ มันเยอะแบบมากๆจริงๆค่ะ
หลังจากนั้นก็กลับห้องไปทำผมใหม่แล้วก็ไป
โตเกียวโดมกันเลยค่าาา !!!!
มาถึงแล้วพร้อมพร็อพแบบเบาๆที่หาซื้อแถวที่พัก
(ชินโอคุโบะของขายพวกนี้เยอะมากเพราะเป็นย่านโคเรียนทาวน์ค่ะ)
ก็ไปต่อแถวเข้าคอน
ซึ่งตั๋วที่นี่จะส่งมากับอีเมลล์ค่ะ
ไม่ต้องมีกระดาษให้โลกร้อน ซึ่งเราตู้วหูวมากกกกกก
บ้านเรามันยังเป็นตั๋วอ่ะเนอะเจอแบบนี้ก็ตื่นเต้นตู้วหูวกันไป 555
พอไปถึงทางเข้าก็จะมีการตรวจกระเป๋าค่ะ
ซึ่งเจ้าหน้าที่ที่ทำการตรวจจะพูดจาด้วยน้ำเสียงสุภาพ(มากๆ)
ไม่มีการรื้อค้นกระเป๋า และ ไม่ตรวจจับส่วนใดๆของร่างกายเราเลยค่ะ
ดีงามกับใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
พี่ไทยนี่อย่างโหดเลยค่ะ ล้วงกระเป๋า ล้วงกระโปรงกันมันส์มือพี่ๆเขาล่ะค่ะ
(ใครที่เคยไปคอนฯแบบนี้บ่อยๆคงเข้าใจเราT^T)
หลังจากสแกนQRก็เข้าไปข้างในได้เลยค่ะ
ข้างในนั้นจะมีขายน้ำอาหาร รวมทั้งกล้องส่องทางไกลค่ะ
(โดนมา1อัน เพราะที่นั่งนั้นยอดดอยเลยค่ะT^T)
การดูคอนฯที่นี่คือดีงามสุดพลังค่ะ
ทานอาหารได้ ดื่มน้ำได้ ดูคอนฯเพลินๆ
เข้ามาข้างในโดมแล้วค่ะ
ใหญ่โตสมคำร่ำลือจริงๆค่ะ
ตรงเก้าอี้ของทุกคนจะมีนาฬิกาไฟด้วยค่ะ
กระพริบได้ ไฟนิ่งได้ แถมยังเปลี่ยนสีตามการควบคุมภายในโดมได้ด้วยค่ะ!!
(แต่พอเอากลับมาก็จะมีแค่สีเพิร์ลอควา สีเดียวนะคะ)
พอคนเริ่มเข้ามาแล้วโดมก็ปิดไฟแล้วค่ะ
ตอนที่เห็นภาพจริงๆนี่ขนลุกน้ำตาจะไหลเลยจริงๆค่ะ
และเราก็ดื่มด่ำกับการแสดงที่สุดยอดไปตลอดแบบไม่ถ่ายรูปอะไรเลยค่ะ
(สติหลุดตั้งแต่เพลงนูน่าฯขึ้นมาแล้วค่ะ ร้องไห้แรงมาก 55555)
ยิ่งตอนโซโล่พี่อนนะคะ ร้องแบบฮือเลยอ่ะค่ะ กับขวัญนี่พากันร้องเลย 5555
หลังจากจบคอนฯแล้วเราก็เดินทางกลับบ้านแบบหมาหงอยเลย
สนุกก็สนุก เศร้าด้วย ตื้นตันไปอีก
แต่ที่ประทับใจมากๆๆๆอีกอย่างคือการระบายคนออกจากโดมที่มีขนาดจุคน5.5หมื่นคนได้
แบบไม่วุ่นวาย สัก.นิด.เดียว
ดีงามมากกกกกกกกกกกกกกกกก(อีกแล้ว)
ข้ามถนนยังต่อแถวเลยค่ะ ขุ่นแม่ขาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ละรถที่มีรูปชายนี่ก็ผ่านไป คนก็หวีดกันไป น่ารักดี 5555
พอกลับมาชินโอคุโบะก็ต้องหาอะไรลงท้องแล้วค่ะ
นี่คือร้านที่เราค้นพบคืนสุดท้าย คืออร่อยมากอ่ะ
เป็นร้านแบบหยอดเหรียญเลือกเมนูแล้วก็รอ ง่ายๆ รวดเร็ว ที่สำคัญ
ถูก และ เยอะ มากเว่อรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร์
พอกินเสร็จก็กลับห้องอาบน้ำนอนเก็บของเตรียมตัวกลับกันแล้วค่ะ
แอบใจหายเบาๆ ยังอยากเที่ยวเล่นอยู่เลย (ความขี้เกียจทำงานนี้-..-)
- วันที่ 16 มีนาคม 2558
แต่ก่อนเราจะกลับประเทศไทย เราก็ขอแวะเที่ยวอีกสักที่สองที่
วันนี้ตื่นเช้าค่ะ ฝากกระเป๋าไว้ที่พักแล้วไป พระราชวังอิมพีเรียลกันค่ะ
โดย ไปลงที่สถานีโตเกียวแล้วเดินต่อเอาค่ะ
สถานีโตเกียวนี่สวยมากก เป็นสไตล์ที่ชอบเลยค่ะ
หลังจากออกมาก็เดิน เดิน เดิน และ เดิน ค่ะ
ด้วยความที่อากาศไม่ร้อนเย็นๆสบายๆ ก็เลยเดินกันชิลๆค่ะ
นี่คือจุดประสงค์ของการมาค่ะ
สะพานแว่นตา
>,,<
หลังจากมาถึงแล้วก็
Let's me take a selfieeeeeee
ก่อนขึ้นรถกลับก็ขอถ่ายภาพกับสถานีโตเกียวไว้หน่อยค่ะ
ชอบบบ ฮือออออออออ
หลังจากนั้นเราก็ไป ชิบุย่า กันค่ะ
จุดประสงค์หลักของการมาคือการถ่ายรูปกับ ฮะจิ ค่ะ
(คือพี่จงเขามาถ่ายค่ะ ท่านี้เลยค่ะ มาด้วยพลังติ่งล้วนๆไม่มีอะไรผสม... )
หลักจากนั้นก็ถ่ายกับ5แยกที่มีชื่อเสียงของชิบุย่าเขาล่ะค่ะ
เป็นแยกที่ใหญ่โตเว่อร์วังมากค่ะ ทุกคนนนนนนนน
ก่อนกลับค่ะ แวะอีกแล้ว Tower record อีกแล้ววว
ขอมาถ่ายรูปหน่อยโน๊ะ อิ___อิ
หลังจากออกจากชิบุย่า เราก็มาต่อที่ ฮาราจูกุ ค่ะ
มาถึงที่นี่ดราก็ต้องมาโดนเครปที่ขึ้นชื่อค่ะ
ก็เดินเล่นกันนิดหน่อยค่ะ
หลักจากนั้นก็กลับไปเอากระเป๋า แล้วก็มุ่งหน้าสู่ นาริตะ กลับบ้านกันแล้ววววว
ก่อนกลับมีรักแรกมาส่งค่ะ นี่จะร้องไห้นะคะ
นี่ก็บอกว่าไม่ต้องมา รู้ว่างานยุ่ง เข้าใจๆ
(หืมมมมมมมมมมมมม???)
ก่อนกลับค่ะพลาดไม่ได้เลยกับสิ่งนี้ ฟาดมาทุกรสเลยค่ะ
5555555555555555555555555555555555555555555555555
ส่วนสิ่งนี้ญาติพี่น้องฝากซื้อค่ะ ช่วงนั้นที่ไทยนี่ฮิตกันมากเน๊อะ 5555
เสร็จสิ้นก็นั่งรอเครื่องกลับบ้านเรา รักรออยู่ แล้วค่ะะะะะ
-จบแล้วนะคะ-
ปล.ขอขอบคุณทุกคนที่อดทนอ่านเรื่องไร้สาระของเรามาจนถึงตอนนี้นะคะ
การอ่านครั้งนี้ของคุณอาจจะไม่ได้สาระอะไรเลยค่ะ แต่ก็เล่าแบบให้เพื่อนๆฟังเนอะ
ซึ่งมันอาจจะงงๆดีเทลไม่ค่อยมีแล้วเพราะนานมากแล้วอ่ะค่ะ
อ่านขำๆแล้วกันนะคะ
เจอกันอีกครั้ง รีวิวโคเรีย (แบบติ่งๆ) อเกนนนนนน
เยิ๊ฟฟฟฟฟฟ<3





















































































































































































